Levenseinde en euthanasie

Bij de opname van patiënten in het ziekenhuis zal de zorg, de begeleiding en de aandacht voor de patiënt en zijn familie steeds centraal staan. Dit geldt ook bij het naderende levenseinde. In deze fase van het leven wordt ook de familie nauw betrokken bij het plannen van een aangepaste zorg en begeleiding.

Deze houding waarbij de patiënt als persoon met de nodige empathie, luisterbereidheid en aandacht benaderd wordt en waarbij ook aangepaste zorgplannen worden uitgewerkt, kadert in de christelijke identiteit van het ziekenhuis waarbij voor elk menselijk leven het nodige respect wordt opgebracht, ook bij het levenseinde.

Er zal bij het naderende levenseinde vooral ingezet worden op de nodige palliatieve omkadering en begeleiding waarbij het comfort van de patiënt centraal staat en de behandeling van het fysisch en /of psychisch lijden en de bestrijding van de pijn een bijzondere aandacht krijgen. Het ziekenhuis zal er op toezien dat er geen nodeloze therapeutische hardnekkigheid wordt toegepast: een medische behandeling die geen meerwaarde of effect meer heeft, mag niet nodeloos worden verder gezet.

Wanneer er vragen inzake euthanasie zouden gesteld worden, dan zullen deze vragen ernstig genomen worden en kan er na een positief advies van het comité voor medische ethiek desgevallend een gevolg worden gegeven aan de vraag en dit zowel voor ondraaglijk fysisch als ondraaglijk psychisch lijden. Indien u een vraag heeft met betrekking tot het levenseinde, aarzel dan niet contact op te nemen bij uw arts, huisarts of het palliatief support team.


Bron: Dr. Leen De Backer

Publicatiedatum: 30.11.2017